Een waarderend gesprek met een artiest

Aan de hand van de 7 keeperscompetenties voer ik regelmatig waarderende gesprekken met professionals. En probeer ik vertaalslagen te maken naar hun vak en te onderzoeken wat hen zo succesvol maakt.   

Deze zingende artiest is een echte sjamanistische keeper die na uren hard trainen, geniet van zijn veldspel en vooral altijd doorgaat.

Om uiteindelijk relaxed en anticiperend op het podium te staan, heeft deze artiest  menig uurtje doorgebracht om zijn teksten in zijn hoofd te prenten. Natuurlijk zit er verschil in de duur en intensiteit, zo is er een tekst van de Beatles die zo onlogisch is, dat die bijna niet te onthouden is.

Voor een gastoptreden  ‘moest’ hij teksten van Pink Floyd’s the Wall met ezelsbruggetjes tot zich nemen en daar is flink op gezweet. De ogen dicht worden door sommigen als zeer intens ervaren, maar in werkelijkheid is deze zanger druk bezig zich af te sluiten om de teksten in mooi gelid eruit te laten vloeien. Teksten van vroeger zijn een tweede natuur geworden en kunnen nog  immer zo ten gehore worden gebracht.

En als hij op het podium staat in zijn natuurlijke habitat, dan doet hij dat zeer goed voorbereid, begrijpt hij en anticipeert op de sfeer in de zaal. Hij proeft deze en maakt makkelijk contact daarmee door een kleine conversatie (vorm van stand up)  of een grapje. Op het ‘toneel’ kijkt hij goed om zich heen, checkt deze op gladheid,  kijkt ook waar de snoeren liggen en of er geen gat op de bühne zit. Hij maakt contact met mensen op eerste rij, maar ook achter in de zaal, zodat een ieder zich betrokken voelt bij zijn optreden.  Natuurlijk heeft hij dat moeten ontwikkelen, zijn eerste optreden viel op doordat hij vastgeplakt bij de microfoonstandaard bleef staan. En nog kan hij koudwatervrees hebben, bijvoorbeeld bij een optreden in een theater. Daar kan de intensiteit klein en intiem zijn. Elk detail wordt gezien, zeker als je de avond moet openen. Een groot verschil met spelen op een festival, waar de warmte er al helemaal inzit en mensen lekker bewegen en menigeen al flink aan het bier zit.

Bij dat eerder genoemde gastoptreden speelt het dat het een grote nieuwe rol is en dat hij de middag ervoor al zeer geconcentreerd is en  voornamelijk niet gestoord wil worden of zich gewoon niet laat afleiden. Dierbaren in zijn naaste omgeving weten dat en handelen daarnaar. Kleinere optredens, bijvoorbeeld bij bedrijven, vreten minder aandacht en dan kan hij in een tijdsbestek van vijf minuten switchen naar zijn artiestenrol.

Zeer gespitst is hij op de natuurlijke positie en flexibiliteit op het toneel of podium om het publiek vooral te laten genieten. Maar hij realiseert zich, dat door technische malheur het optreden kan worden verstoord. Zo kan er een versterker uitvallen of zelfs de stroom helemaal uitvallen. Hij is deep down ervan doordrongen, dat de show te allen tijde door moet gaan, is uiterlijk(!) onbewogen en spreekt dan zijn creativiteit aan. Soms zingt hij gewoon door zonder stroom en maakt zich daarmee onsterfelijk;  maar bij kleinere pijntjes praat hij gewoon even lekker door met het publiek en herneemt hij zijn rol weer na een paar minuten.  Zo blijft de lef, en de kwetsbaarheid altijd klein en hanteerbaar. Uiteraard lukt dat niet altijd: zo moest hij zijn collega  eens vocaal overrulen. Omdat hij  uit zijn tel was geraakt en het orkest niet wachtte. Pas achteraf was hij zich bewust van zijn iconische strekking, die goed uitpakte.  En op een dag realiseerde hij zich dat hij over een uurtje al ergens moest optreden, terwijl hij daar ook nog zoveel tijd voor moest rijden. Met regie, kunst- en vliegwerk op de snelweg  haalde hij de geplande aankondiging en het publiek merkte niets van zijn zweetpareltjes. En ook een val in een gat op het podium weerhoudt hem niet van doorzingen.  Want dat is de essentie van deze sjamanistische keeper: geconcentreerd en hard en slim werken in de voorbereiding. Het publiek begrijpen en anticiperen, zodat hij zich in zijn natuurlijke positie kan verdiepen. Een optreden is geen wedstrijd, op het podium creëert hij zijn eigen sfeer en wint hij het publiek voor zich. Daarbij speelt creativiteit een grote rol en kwetsbaarheid in het geheel niet meer. En als het wel opspeelt, dan pakt hij uit zijn sjamanistische koffer zijn regietools om niet  te hoeven strekken en vallen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *