Is Guus weer  terug in zijn natuur?

De eerste donderdagavond in december mocht ik met Guus en Marcel een aantal uren doorbrengen in een gezellig eettentje in Nijmegen. Daar bespeurde ik bij Guus dat hij klaar was om zijn verhaal naar buiten te brengen en hij ‘in’  was voor een nieuwe club, mocht er iets langskomen. Weer een nieuwe club, dat betekent voor hem als trainer/coach opnieuw een uitdaging om de dynamiek van een spelersgroep te doorvoelen, deze te laten borrelen en dit te koppelen aan veel winstpunten. En ziedaar een paar weken later was het zover: Chelsea had hem nodig en hij hapte. Deze klus voor Guus deed me veel denken aan de vijfde competentie van een voetbalkeeper: het voetenwerk en flexibiliteit, het vermogen om te bewegen naar en te schakelen in wisselende en dreigende situaties.  Elke keeper heeft geleerd om de extreem grote ruimte van een doel en de zestien meter te bestrijken. En telkens ook weer de natuurlijke positie in te nemen, hetzij om met een timmermansoog de positie te pakken dat de bal er gewoon niet in kan gaan, hetzij om zo staan dat de aanvaller uiteindelijk besluit om niet te schieten.

Ook Guus komt nu weer in een positie dat hij het speelveld binnen de club overziet en in deze weken extreem veel moet bewegen om een ieder weer op kracht te zetten: Chelsea als systeem en met name de spelersgroep.  Jarenlang was hij daar een ster in en werd hij wereldwijd daarvoor geroemd. Alleen stokte het de laatste jaren en bij het Nederlands Elftal kwam hij abrupt tot stilstand.  De vraag is nu bij Guus welke natuurlijke positie hij gaat innemen. Even los van zijn functienaam, maar welke rol past nu het best bij hem in zijn nieuwe functie bij Chelsea? Waar heeft hij zijn toegevoegde waarde en kost het hem geen moeite? Zelf nog de training verzorgen of op het veld met een aantal jonge trainers die voor hem de uitvoering doen? In de kleedkamer voor en na de training, als hij een aantal spelers individueel benadert en met hen in een waarderend gesprek gaat? In de catacomben om met zijn staf en de board om goede randvoorwaarden te bepalen? In de perszaal om daar een perfect verhaal te houden om de pers en paparazzi op afstand te houden?

We mogen hopen dat Guus nu hij weer fit en uitgerust oogt, dat hij ook een persoonlijke evaluatie heeft gepleegd. Mocht hij zijn (nieuwe?) natuurlijke rol niet pakken, dan dreigt er weer een mogelijk echec.  Rest me aan U, op basis van het verhaal over Guus, de vraag te stellen in het kader van het persoonlijk leiderschap:  Weet u waar uw natuurlijke positie ligt in uw werk en kiest u daar bewust voor?  Ben u de wat oudere trainer, kijkt u toe,  kiest u bewust voor een rol of insteek en bent u  zo in control of  kiest U veel meer als een soort jonge hond voor de uitvoering, kunt u de hele wereld aan en geniet u vol van de dagelijkse chaos en dynamiek?